Home

Рэкляма

Юрась Адамовіч.
12 ліпеня 2008 @ 03:05
Памуккале. Праз дзевяць год.  
 Турэччына. Памуккале. 1999 год.




Турэччына. Памуккале. 2008 год.


Як выказаўся беларускі памежнік на беларуска-украінскай мяжы, праглядаючы маю пашпартную выяву сямігадовай даўніны - "Жыцьцё пайшло яму на карысьць."    : )
 
 
Юрась Адамовіч.
12 ліпеня 2008 @ 02:51
Поліське.  
Трыццацікіламетровую зону мы заўжды праязжалі ўначы - менавіта так было зручней па часе на шляху з поўначы на поўдзень ды наадварот. А ноччу на вузкай лясной ды разбітай дарозе асабліва па баках і не агледзішся. Гэтым разам патрапіла на выключэньне - у Кіеве трэба было быць а першай палове сутак, таму Чарнобыльская зона сустрэла нас на сьвітанку. Упершыню, пры яркім сьвятле, я здолеў пабачыць тое, што звычайна бачыш на экране падчас прагляду якіх пасьляваенных хронік - каменныя руіны, рэшткі пустых хатаў з пустымі праёмамі замест шкла... Выключная большасьць бяз дахаў ды частак сьцен. Маленькія дамы з дрэвамі пасярэдзіне, ды каркасы шматпавярховак. Адчуваеш пачуцьцё сапраўднага болю, калі разумееш, што ў адрозьненьне ад пасьляваеннага часу жыцьцё вернецца сюды ня хутка, што гэтая частка жыцьцёвага шляху кімсьці ўжо пройдзена, ды пройдзена незваротна...
 
 
Юрась Адамовіч.
11 ліпеня 2008 @ 03:56
Тэст.  
Поздравляю! Известный политик
Вы прирожденный политик, возможно, даже руководитель государства. Этот талант никак нельзя было закапывать. Может, еще не поздно откопать?
Пройти тест


Палітык, ваяр, тэрарыст... Тэст глючыць.
 
 
Юрась Адамовіч.
25 чэрвеня 2008 @ 11:53
Гадзiна маўчаньня.  
 
 
Юрась Адамовіч.
23 чэрвеня 2008 @ 01:16
Захаваць жыцьцё.  
Жывёлы мусяць быць уратаваныя.
 
 
Юрась Адамовіч.
21 чэрвеня 2008 @ 02:33
Тэст.  
Внимание, Вы - УМНИК
Вы - самый настоящий философ-ученый-гений. У Вас в библиотеке Ницще и Камю, Эйнштейн и Фрейд. Вы любите книги, осложненные стилистическими конструкциями с множественными вставками, ссылками и даже может со своим словарем. Вы с презрением относитесь к популярному чтиву, и я присуждаю Вам звание "Всезнайimageка века"!
Пройти тест

Тэст вельмi пасрэдны. Але ж якая выява : )
 
 
Юрась Адамовіч.
16 траўня 2008 @ 20:04
Нясьвiж - шлях да New - Васюкоў.  

Слоў няма, а эмоцыi не выратуюць.




Самыя адыёзныя здымкi можна пабачыць у аўтара
(с) </a></b></a>[info]fotaczka


http://pisalnik.livejournal.com/172398.html

 
 
Юрась Адамовіч.
17 красавіка 2008 @ 11:19
"Праваслаўны" бандытызм РПЦ.  

Чаму ў краiне так пашыраны "праваслаўны атэiзм"? Гэты выраз, выказаны адным з "суб`ектаў" беларускай палiтыкi датычыцца ня толькi гэтай асобы але куды больш шырокага кола беларускiх грамадзянаў. У чымсьцi "праваслаўны атэiзм" можна патлумачыць кансерватыўнасьцю, традыцыйнасьцю насельнiцтва, тым больш гэтай зьяве далёка за стагодьдзе - зьнiшчэньне расейцамi ўнiяцкай царквы, ды гвалтоўны перавод у праваслаўе моцна паспрыяў разьвiцьцю атэiзма сярод беларусаў. Тым больш, пьянства расейскiх папоў РПЦ (няўмiручая й праз стагодьдзi рэч), крадзяжы ды iншыя амаральныя паводзiны "пастараў" нiяк не спрыяла даверу да навязанае рэлiгii.
Ня дзiўна, што ў Расеi РПЦ усчала дзiкi вiскат з нагоды наймалейшай дзейнасьцi каталiцкага касьцёлу - нават пры самых спрыяльных умовах яна нiколi ня выйграе барацьбу за вернiкаў. Адзiная яе надзея - манаполiя на рэлiгiю. Тыя ж спадзевы РПЦ мае й датычна iншых постсавецкiх краiнаў. У такой барацьбе ўжываюцца любыя сродкi, найперш - любая форма калябарацыi з любым рэжымам ды любым коштам (узнагароды бандытам ды меркаваным забойцам як адна з яе формаў). Дзе тут да вернiкаў - дазвол на рабаўнiцтва даюць не яны. Такiя падыходы ўласьцiвыя РПЦ паўсюдна, Беларусь тут не з`яўляецца нейкiм эксперыментальным трусам. Варта таксама разгледзець украiнскую дзейнасьць РПЦ , каб зразумець яе крэда - рабаваць ды зьнiшчаць, ува ўгоду сваёй кiшэнi ды Маскве. Колькi земляў зараз належыць РПЦ? А колькi земляў яны "памецiлi", будуючы, ды намагаючыся пабудаваць там свае азiяцкiя "лукавiцы". Мне падаецца, што "мураўеўкi" ў параўнаньнi з гэтым адпачываюць.
Цi можа такая арганiзацыя дзейнiчаць на нашай зямлi? Цi ня варта першаму дэмакратычнаму  ўраду паказаць РПЦ яе месца(пажадана за межамi краiны)? Пытаньне застаецца адкрытым й патрабуе больш глыбокага абмеркаваньня.
P.S. наўздагон да папярэдняга размяшчаю спасылкi,якiя выпадкова сёньня напаткаў на старонках РС - нiчога не мяняецца. Дый ня зьменiцца, пакуль мы ня зможам прыняць удзел у паўнавартасным жыцьцi Нашае Дзяржавы.
http://www.svaboda.org/content/Article/871800.html
http://www.svaboda.org/content/Article/1107081.html

 
 
Юрась Адамовіч.
27 сакавіка 2008 @ 17:24
 
Знайшоў у сецiве. Напамiн аб ФСБ.


Террор-99. Мы хотим знать правду 
 
 
Юрась Адамовіч.
14 сакавіка 2008 @ 14:22
Створаны першы помнік заснавальнікам БНР.  
Радыё Свабода.

 
 
Юрась Адамовіч.
06 сакавіка 2008 @ 21:42
"Народная" ўлада. Рэгiянальны тэрор.  
 Сацыяльны тэрор асабiста мяне звычайна меньш турбуе, чымся нейкi iншы, але чынiць гвалт над тымi, хто, хутчэй за ўсё, няздольны даць адказ - адметная рыса гэтага рэжыму. 
Науздагон да мiнулага паста. "Наша Нiва" аб "народнай уладзе" (на гэты раз для пагарэльца)  - "Згарэла хата? Плацi штраф!"
 
 
Юрась Адамовіч.
06 сакавіка 2008 @ 20:08
"Народная" ўлада. Рэгiянальны тэрор.  
Пабачыў гэта  й  гэта  ў сяброўскiм ЖЧ.
 
 
 
Юрась Адамовіч.
03 сакавіка 2008 @ 03:47
Курапаты.  
    Пераглядаў здымкі. Такое ніколі не асэнсоўваецца напоўніцу... Магчыма, з-за таго, што чалавек падсьвядома бароніць сябе ад шоку паразуменьня рэчаіснасьці...

                                              

 
 
Юрась Адамовіч.
14 лютага 2008 @ 19:09
Дзень Сьвятога Валянцiна.  

Вiншую ўсiх з гэтым крыху несуразным, але заўжды прыемным сьвятам - Днём Сьвятога Валянцiна! "Ветэранам" не здаваць пазiцый, а "навабранцам"  - наступаць па ўсiх франтах : ) Але каб толькi адзiн з iх быў сапраўды вашым, з'яўляючыся як арэнай змаганьня, так i надзейным тылам на ўсе выпадкi гэтага дзiўнага, супярэчлiвага, правакуючага, але сапраўды нашага прыемнага жыцьця!

 
 
Юрась Адамовіч.
02 лютага 2008 @ 20:31
Вечны спакой.  
Загінуў сябра... Вечная памяць.
 
 
Юрась Адамовіч.
28 студзеня 2008 @ 03:52
Апора на паветра. Пазьняк на БелСаце.  
    Чаму я пачынаю свой блог з развагаў менавіта аб Зяноне? Хутчэй за ўсё, гэта вынік пэўнага зьбегу абставінаў - ягоны выступ на БелСаце спалучыўся ў часе з маімі дыскусіямі на сайце "Нашай Нівы" аб нацыянальна-палітычных абставінах і шляхах будучага фармаваньня незалежнай Беларусі. Але найперш, гэта жаданьне цьвяроза асэнсаваць рэчаіснасьць, разгледзець мінулае і сучаснае "у прасторы і часе" з пазіцыяў крытычнага аналізу падзеяў, выключаючы ўжытак нейкіх бяздоказных аргументаў (а тым больш без ужытку іх у дальнейшым патэнцыйным канструяваньні дзяржаўнае палітыкі незалежнай Беларусі).
    "Палітыка - мастацтва магчымага". Шмат каму вядомы сказ. Гэтак жа, як і сьцверджаньне, што дзеля дасягненьня высокіх вынікаў трэба перад сабой ставіць немагчымыя па дасягненьні мэты. Дарэчы, да палітыцы словы магчыма/немагчыма не надта пасуюць - дакладней было б замяніць іх словам "верагоднасьць". То бок, палітык, які з'яўляецца шчырым патрыётам сваёй Радзімы, малюе сабе сваю "лесьвіцу краіны", найвышэйшыя прыступкі якой - "малаверагодныя". Маючы магчымасьць (улада, уплыў на грамадства), ён пачынае весьці краіну, прыступка за прыступкай, па гэтай лесьвіцы (спробы пераадолець адразу некалькі прыступак, на жаль, прадказальныя - падзеньне ды страта пройдзенага). Такі механізм не прадугледжвае разгалошаньне прыступак, апрача тых, на якія караскаешся (у лепшым выпадку не зразумеюць, у горшым - адкінуць тваю лесьвіцу). Таму й змест палітычнай рыторыкі мусіць адпавядаць узроўню сучаснай прыступкі (у галаве - "нацыя", на языку - "калгасы"). Ніяк інакш, бо большасьць любога электарату не мае палітычнай абачлівасьці. Параза Зянона пачатку 90-х (а не толькі 94-га) - таму доказ. Што самае цікавае, спадар Пазьняк ня мае магчымасьці распачаць усё спачатку, спусьціўшыся да першых прыступак, - не зразумеюць. Яму засталося хіба што чакаць, калі нехта іншы падыме народ да той вышыні, на якой ён самотна завіс, загнаўшы сябе ў рэзэрвацыю ды губляючы пачуцьцё рэчаіснасьці. Ці дачакаецца?
 
 
 
 

Рэкляма